Paaswens

De vastentijd heeft ons bij uitstek doen stilstaan bij het leed waar mensen vandaag mee geconfronteerd worden. De beeldspraak van een tocht door de woestijn is voor velen vandaag geen beeldspraak maar harde realiteit. Die ruwe werkelijkheid wordt tastbaar in de rauwe verhalen van de mensen waarmee we als Caritas op stap gaan. In welke context dan ook; de oorlogen in Oekraïne, in Gaza, in Iran, de vergeten conflicten in Afrika, de sociale gevolgen die voelbaar zijn tot bij ons…  Mensen op de vlucht die nergens welkom zijn, mensen in armoede dichtbij, die niet weten waar naar toe of van welk hout pijlen maken. 

Maar toch staat de woestijn traditioneel ook symbool voor het onophoudend zoeken en vinden van nieuwe inzichten, van wegen naar hoop en toekomst. In onze christelijke traditie liet Jezus ons zien hoe ons niet te laten breken door deze uitdagingen,  of te zwichten voor de verlokkingen van de  onmiddellijkheid, maar om een woestijnervaring ook om te buigen tot nieuw leven en een nieuwe toekomst. 

De voetwassing op Witte Donderdag leerde ons ook dat we ons daarbij dienend moeten opstellen. Elke mens is beeld van God en verdient alleen al daarom onze dienende beschikbaarheid. De kern ligt daarbij bij de dienende beschikbaarheid, voor elkeen die we op onze weg tegenkomen, zoals ook in het verhaal van de Barmhartige Samaritaan: onze naaste is diegene die we bewust tot onze naaste maken, niet iemand waarvan we eerst moeten nagaan of die wel tot onze doelgroep behoort: Gods Liefde is universeel en omsluit eenieder. 

Dat voorbeeld mag ons inspireren om, door de diepten en de duisternis van de dagelijkse ervaring van Goede Vrijdag heen, onze blik gericht te houden op de Verrijzenis, op het ochtendgloren van Pasen, want ook dat is een ervaring die elke dag opnieuw gebeurt, ook hier en nu! 

Laten we uit de levende herinnering van de op het kruis gestorven en verrezen Jezus, de hoop en de gelovige zekerheid putten dat niemand er alleen voorstaat, maar dat onze zorg en solidariteit mee de kiemen mogen leggen voor een samengedragen en vreugdevolle toekomst voor iedereen,  waar we ons elk van op onze eigen plek iedere dag opnieuw voor kunnen en mogen blijven inzetten, blijgezind en met fierheid dat we in deze traditie mogen en kunnen treden! 

Jezus’ vrienden en volgelingen hadden zich na zijn terechtstelling vol angst teruggetrokken in de bovenzaal, met de deuren gesloten. Het zal vele ontmoetingen met de verrezen Heer vergen, en de hulp van de Heilige Geest, voor ze zover zijn dat ze met Pinksteren de wereld intrekken en de draad van Jezus’ levenbrengend verhaal terug oppikken. 

Laten wij alvast deze paastijd gebruiken om met dezelfde hernieuwde kracht aan de slag te gaan, en mee Jezus’ boodschap van naastenliefde en gerechtigheid gestalte te geven in een wereld die er grote nood aan heeft. 

Voor christenen is, in navolging van Sint Augustinus, de arme niet slechts iemand die geholpen moet worden, maar een sacramentele aanwezigheid van de Heer (Paus Leo XIV, Dilexi te, 2025, nr.44).  Dat maakt dat de christelijke caritas niet enkel een morele plicht is, maar een essentieel geloofs-getuigenis in onze wereld. 

Zalig Paasfeest en een deugddoende Paastijd!

Dominic Verhoeven

Directeur Caritas Hulpbetoon Vlaanderen

Caritas