woonwagenbewoners

Woonwagenbewoners

Project Referentieadressen, Antwerpen Luchtbal

Wij beheren het referentieadres - als officieel adres om administratief bereikbaar te zijn voor officiële instanties - van woonwagenbewoners die in België verblijven, en ondersteunen hen in hun sociale administratie.

Voor rondtrekkende woonwagenbewoners is het verwerven van een adres doorheen de jaren niet minder dan een strijd (geweest). Pas in 1975 werd de zogenaamde ‘Zigeunerkaart’ in België afgeschaft en werden rondtrekkende woonwagenbewoners ingeschreven in het bevolkingsregister. Voor het eerst ontstond de mogelijkheid om als rondtrekkende woonwagenbewoner een adres te verwerven. Een nomadische levensstijl is echter niet helemaal compatibel met een vast domicilieadres, een adres waar je effectief het grootste deel van het jaar verblijft. De nood aan een alternatief adres kwam gauw bovendrijven. Pioniers Elisa & Leon Tambour stelden jarenlang hun Antwerps privéadres als referentieadres ter beschikking aan enkele honderden Belgische Roms. Pas in 1997, na heel wat lobbywerk door het toenmalige Vlaams Woonwagenoverleg en vzw Keree Amende, werd het uiteindelijk als vzw mogelijk een referentieadres te beheren. Vandaag beheert Caritas Vlaanderen een referentieadres voor zo’n 250 woonwagenbewoners, net zoals De Foyer in Brussel en Mensen van de weg in Zwankendamme.

Project Referentieadressen, Antwerpen

Marion Kussner

De meeste Roms konden hun plan echt wel trekken. Ik heb hen steeds behandeld zoals de andere cliënten van het CAW. Zoals in de andere wijkteams was onze aanpak om het werk van de mensen niet over te nemen, maar hen wel op weg te helpen.

Marion Kussner
Maatschappelijk medewerker CAW
Joëlle Moers

Ik heb het 22 jaar lang met hart en ziel gedaan. De Roms zijn een warm volk. Ze hebben mijn hart gestolen. Ze zijn attent, maar je moet hen wel goed kennen. Ze lieten mij toe in hun levenssfeer.

Joëlle Moers
Vlaams Centrum Woonwagenwerk, later De Acht vzw
familie Tambour

In het begin ging dat moeilijk. De Roms kregen geen officiële documenten, enkel een 'Zigeunerkaart’. Ze mochten slechts drie maanden in België verblijven. Ze leefden in die illegale situatie en ze berustten daarin. Het was altijd plantrekkerij en zodra je dat allemaal in orde wil maken, ondervonden ze het als een probleem.

Elisa en Leon Tambour
vzw Keree Amende